Coolhunt 2 Food Transparency

Lately there has been increasing commotion about the food we consume. This is because of the various food scandals which were published. And this will probably not be the last.

I will mention a few scandals here:

‘Chinese human hair is sometimes used as a bread improver’ (Volkskrant)
The article told that an important component of bread, called ‘bread improver’, in some cases is made of Chinese human hair.
Bread improver is an extra ingredient which bakers add to dough to enhance the tenderness of their bread.
This phenomenon does not occur in the Netherlands, luckily, but it makes people thinking about it.

Horsemeat Scandals
About a year ago the horse meat scandals reached the news. It became known that horse meat was sold as beef.
In an article on Foodnieuws.nl I read that the FNLI found it extremely disappointing that ”another company became known as still not living up to the basic requirements for integrity products and acting safely and whereby the administration to guarantee the quality is not in order ”.

Foodwatch started a campaign that is called: ‘Misleid!’ (misguide).
Foodwatch is the ‘waakhond’ of the Netherlands. They join forces with thousands of consumers for the right of fair, safe and healthy food. They show you where it goes wrong and point the government and industry at their responsibility to protect consumers (Foodwatch.nl)

Food Watch has revealed  a lot of misleading marketing tricks over the past few years. ‘Healthy’ products full of sugar, ‘authentic’ recipes with a long list of E-numbers, false health claims on ‘resistance- enhancing’ yogurt and so- called ‘natural’ products which do not turn out to be as natural as was claimed. Food manufacturers use the marketing tricks on a large scale to sell their – often unhealthy and processed – products ‘.

At https://www.foodwatch.nl/misleid/index_nl.html you can read what the situation is at the moment and the number of products which they have identified is shown.

There are many more scandals and signals out there, but I will discuss the products that have arisen in response of these messages:

A food scanner has been designed, which is called ‘TellSpec‘. The gadget analyzes your food and tells you exactly what is in it.
‘by holding the device close to the food and drink, he measures the molecular mass of individual components with infrared light, . Tellspec is not finished yet. The creators started a crowdfunding campagin on Indiegogo’ (bright.nl)

There also exist packages that are adapted.
‘Corella meat branding’ indicates the ‘Exact Cut of the Animal Inside’ So he’s telling the consumer exactly what sort of animal he is s about to eat and from where on that creature the cut has come’ (trendhunter.com).

The Slow Food Movement is organizing a wild course where you slaughter animals by yourself, prepare them and eat them.
The consensus at the farm is that it is good to think about how our food is produced.
According to Arie van den Brand we are completely alienated from our food. ‘I actually think that all the kids in high school have to slaughter a chicken and prepare it. Just to make them aware of what they eat and if you still want to eat meat, it is your own choice’ (volkskrant.nl).

SLA LAB is part of the Salad Bar SLA which is located in Amsterdam.
‘Under SLA LAB eat, share and live will come together. The LAB is not just the kitchen where we translate our inspiration into new recipes (eat), but also the open house where you will learn how to cook SLA- typical and listens to ‘do-ers’, dreamers and thinkers from the world of good food (share)’ (sla-lab). From January 2014 they started organizing workshops. Every month they invite experts that they find inspiring and who can tell you a little more about the wonderful world of food.

During a guest lecture at school we got to hear something about restaurant BIO MIO.
‘In the former red light district of Copenhagen, Bio Mio serves an Asian- tinged menu which is 100% organic and which consists for 70 % of vegetables’ (foodinspiration.nl).
They don’t use fancy scenes, but fair, real food is central to this anti -glamour concept.
The remarkable thing is that visitors can look through a wall of glass into the freezer.
That is Total Transparency!!

Why is it cool?
Because of the overload of food scandals people do not longer know what is healthy and what is not.
Through various routes there will be searched for solutions to solve the problem.

Why has it future growth potential?
Transparency is not only a trend in the Food sector, it is everywhere. Therefore it will be a long during trend. People no longer accept that companies and the government are holding back things for them. By the various confusions that have been established, people want clarity first. The first companies started with it, but it still will take a while before everything is clear to everyone.

Coolhunt 1 Against Food Waste

Today, we are producing too much food.
Research shows that around 5 to 10 per cent of the vegetables is being wasted because of their shape, color or size.

A few companies have developed a response to this process.

There is an older initative: ‘Kromkommer‘
They bring crazy vegetables – which will be wasted otherwise because of their shape, color, size or overproduction  – back into the food chain.

‘Kromkommer’ is also working on a production line. They connect farmers to wholesalers and horeca, and they are looking at possibilities to get crazy vegetables on the shelves.

”There is not only the throwing away of a lot of vegetables, in Amerika they are discarding fifteen billion dollars of fruit every year” (Lindanieuws.nl) . Mirim Seo came up with a solution: Ugly Fruit. She is making jam, smoothies and dried fruit from the ‘ugly fruit’. She makes these products more attractive through pretty packaging.

The restaurant Biomat let guests pay with waste.

BIOMAT was a POP-up restaurant in Austria. This restaurant offered meals in exhange for biodegradable waste. BIOMAT put the waste into biogas, which they used to cook with.
They asked their costumers to take bags with biodegradable goods with them to the restaurant. Then the bags were weighed and they got an energy value, which was converted into a voucher for the restaurant.

Through the use of crowdfunding they are developing a product that gives you the opportunity to act against food waste yourself.
Within three hours the ‘Food Cylcer‘ turns food scraps into compost, which can be used, for example, in the vegetable garden.

and at last…

Around three weeks ago, the Albert Heijn (that’s a supermarket in Holland) gave away free transparent measuring cups with the purchase of a private label rice or pasta. With this, you can measure how much pasta or rice you need for a one to four persons portion. The article from the ‘Volkskrant’ (a dutch newspaper) mentioned that the measuring cup is difficult to read and that the dimensions are still different for every person. But they came to the conclusion that if the ‘Eetmaatje’ also let people who where never concerned about food waste, think about this dilemma, it was still useful.

Why is it cool?
These initiatives and products ensure that more people are going to think about food waste.

Food waste is a big problem, it creates an inefficient use of energy and natural resources. There are still many people around the world who live with hunger every day and we are throwing food away?!!

I believe that these initiatives will improve the quality of life for people. People are now able to play a part in reducing food waste by themselves.

Within the model of Felce and Perry it will have a positive influence on our emotional well being. People are more satisfied and they are happy because they can do something for others.

It’s no longer just for younger

Coolhunt 5 – It’s no longer just for younger

The Label ‘the Row’ is an expensive brand of the popular Olsen twins, which are famous for their whole range of movies/series (like the serie Full House or movie The parent trap). Their label is not intended for young hipsters. To point this out, they choose the 65- year old Linda Rodin to wear their clothes for the new season in the new campaign. Linda used to be a model when she was young.

There was already an article publiced about Linda Roding in April at http://www.NSMBL.com, were they wrote that she’s really modern and sophisticated at the age of 65.
Blogger FrouFrouu interviewed her shortly, you can watch this video below.

A while ago, there appeared a number of articles about the best dressed grannies on the website of NSMBL. Not only on NSMBL but also on a few other websites.

For his blog, ‘Advanced Style‘ is Ari Seth Cohen even looking for the most creative and stylish elderly: ”I roam the streets of New York looking for the most stylish and creative older folks. Respect your elders and let these ladies and gents teach you a thing or two about living lifte to the fullest. Advanced Style offers proof from the wise and silver- haired set that personal style advances with age”.

Last week I found already an article in the ‘Volkskrant magazine’ about where some older women told about their lives. They still look quite young for their age (apparently they don’t want to hear that..)

But none of them lie about their ages, they do not or hardly ever use cosmetic surgery. They stay fit by undertake and doing many things.

Why is it cool?

It’s nice that older people no longer will be put in a corner and there will be shown that we can learn a lot from them, even with fashion, it’s no longer just for younger.

It’s cool that Cohen started his blog earlier: ” I noticed that here is a lack of older people in the media, they are barely represented. And if they appear in the media, they are portrayed as people who can nothing anymore. I wanted to change that image”.

Just like Mary Kate and Ashley Olsen, who show the fasion industry that deviating from the norm can be positive.

Why it has future growth potential:
Cohen started his blog a few years ago. At this moment, I have noticed that you can find elderly more and more in the magazines and on the internet.
This is also what Ari Seth Cohen told at his blog:
”When I started my blog back in 2008, I noticed how there was a set of younger women who were ferencing the style of fashionable older women. Mary – Kate and Ashley Olsen, are probably the most notable among these chic young ladies who effortlessly mix vintage fashions with their own brand of eccentricity, and personal style. Bravo to the Olsens’s for taking one step further in the celebration of older women by casting 65- year old Linda Rodin in their latest Look Book campagin”.

Models normally are written of at an early age, but this is now changing.

Here more pictures of beautiful older women (all from the blog: Advanced Style):

Links:
http://www.elle.be/nl/17555-olsen-twins-casten-bejaard-model-voor-nieuwe-campagne.html
http://jezebel.com/mary-kate-and-ashley-cast-65-year-old-model-for-pre-fal-1497862361
http://www.nsmbl.nl/de-meest-stylish-oma-die-we-ooit-hebben-ontmoet/
http://www.nsmbl.nl/maak-kennis-met-deze-best-geklede-omas/#p=1&gal=2
http://advancedstyle.blogspot.nl
https://www.vogue.nl/people/interviews/artikel/advanced-style-icons
http://advancedstyle.blogspot.nl/2014/01/linda-rodin-stars-rows-latest-look-book.html

New kind of campaigns

Coolhunt 4 – New kind of campaigns

Diesel’s artistic director Nicola Formichetti has cast Jillian Mercado for the new Diesel Campaign. She is an renowned fashion blogger, who suffers from muscular dystrophy and is sitting in a wheelchair.

Once again Diesel has chosen an unconventional model.
In the campaign ”We are connected” you can see Jillian in a denim dress, bright red lipstick, striking bright blond hair and in an electric wheelchair.

In an interview with Elle.com she says: ”If I would have any purpose with this, it’s to let people who are in a similar position as me know that anything is possible. If you want to be an astronaut, go be it! With hard work and some initiative, anything can happen”.

Formichetti: ”My campaign for Diesel has shown that anyone can wear the brand. You don’t need to be a supermodel or millionaire: you can wear these garments, regardless of who you are or how you look.

The campagin is photographed by the acclaimed duo Inez van Lamsweerde and Vinoodh Matadin.

Diesel has a also a remarkeble campaign at this moment. They didn’t use models, but they used self- detected women witch they found via Instagram and Tumblr.
It involves 20 people from NY and the surrounding area who work in the artisctic sector.
Director Nicola Formichetti: ” I wanted people who could reflect the diversity of the creative community at this moment. I wanted a campaign that showed various characters, people who are unique in their own way”.

Besides Diesel, I found an article on Jezebel.com
On the occasion of the International Day of Disabled Persons a company in Zurich made mannequins with Disabilities to make people aware of certain diseases and urged people to think about the definition of perfect.

The agency worked with a mannequin designer who re-made mannequins to reflect the bodies of people with various disabilities. The newly created mannequins were then placed in storefront windows which caught the attention of passersby.
In the video they explain the project, called Who is perfect, anyway?, and you can see the process of making the mannequins.

Why is it cool?
Images of bodies with the ideal forms are everywhere. On tv, in glossy magazines and on billboards. Always that long, slim ideal. It would be nice if we could see variations. After all, we all have different sizes and shapes, and who satisfies the now so-called perfect beauty? The hard fact is that it sells.

Why has it future growth potential?
There are even more and more famous stars who let people know through tweets that they don’t agree with their Photoshopped images. These people have a great influence on the people in the world.
Hopefully apart from the perfect ideal images they can also show images of the reality. And that everyone will become happy with how he/she is.

Links:
http://jezebel.com/people-with-disabilities-react-to-mannequins-created-in-1475812519
http://www.stylelist.com/read/diesel-ad-stars-wheelchair-bound-fashion-editor-jillian-mercado/
http://manufactured1987.com
http://www.nsmbl.nl/zo-mooi-diesel-gebruikt-model-in-rolstoel-voor-nieuwe-campagne/
http://www.lindanieuws.nl/videos/etalagepoppen-met-scheve-rug-of-zonder-been/
http://www.dailymail.co.uk/femail/article-2544271/Its-important-just-ad-Meet-wheelchair-bound-star-Diesels-new-campaign.html
http://www.theguardian.com/fashion/fashion-blog/2014/jan/24/jillian-mercado-diesel-campaign

Men’s Fashion is a trending topic

Coolhunt 3 – Men’s Fashion is a trending topic

It became clear that men’s fashion is a trending topic the past week.
The quantity of shows is growing, the shows are frequently visited, designers are also famous celebrities and the visitors are getting more trendy.
It won’t take long untill men’s fashion week in Paris will become just such a big happening as women’s fashion week.

The range and number of trends has grown, because the mentality of men’s fashion changed considerably in recent years.
Men who are young and fashion aware won’t take their father as an example anymore. They’re a lot more stubborn and have more courage.

At modefabriek.nl I saw this quote:
” From high – end to mass market, men are being serviced better and better when it comes to fashion- forward clothing. Brands like Burberry and Dolce & Gabbana have recently opened dedicated men- only stores, luxury web stores such as MR PORTER and Luisa Via Roma sell out showpieces in no time, and high street chains like H&M and Mango successfully operate dedicated men’s stores. It’s still a far cry from the fashion options our female counterparts have- especially in the Netherlands – but it definitely marks te beginning of a new era in menswear ”.

This was shown in a number of articles which I was reading.

In I-D magazine they talked about the trends from spring/summer ’14 shows.
They showed patterns, bright colors cloths, baggy trousers and prints.

”Both established and breakout talents are daring to re-appropriate the variables of modern men’s style, pushing it forward. In Milan there were Jil Sander’s boys silhouetted in drop-shouldered constructs and Calvin Klein tailoring was a graphic dream. In Paris, Walter van Beirendonck coloured in his men with trompe l’oeil suiting ” (I-D magazine).

” Print power, man power! A cocktail of shape, colour and print was served up for a sensory shake-up. Dries van Noten’s charming man was an implicit opulent entiry in hand- painted silks and dreamily dark florals, keeping things luxe and sexy ” (I-D magazine).

In the newspaper ‘Volkskrant’ they talked about the men who are more stubborn. According to the ‘Volkskrant’ the big trend of fashion for the coming winter is the casual mentality and playful way of combining.

The traditional suite didn’t not completely dissapear, but according to the designers in Paris, it seems that the fashion will be a bit fresher and younger next winter.

It is cool because men and women grow closely to each other.
Men don’t need their wifes to choose his cloths. Men can now show their own identity through the clothes they wear. They are not afraid to share this with the world.
And they get more attention from the women when they look good. That’s what men are hoping for, I guess.
Now not only gay, but also heterosexual men can follow trends and fashion.

The ‘bikini bridge’

Coolhunt 2 – the ‘bikini bridge’

After the ‘thigh gap’, a new disturbing trend emerged on social media: ‘the bikini bridge’.

The ‘bikini bridge’ was a prank by users of the 4chan/b/message board. A group of users of the online message board spread a series of images and tweets promoting the bikini bridge.
They created fake screenshots of celebrities tweeting about bikini bridges.

But now it turns out to really become a new hype, where young women love to show their slim body and abdomen. The term ‘bikini bridge’ is not entirely new. The term, actually a variety of the selfie, is apparently established for a few years by the American students. Which references to a tight woman’s body. Urban dictionary describes it as ‘When bikini bottoms are suspended between the two hip bones, causing a space between the bikini and the lower abdomen’.

This trend, encourage not only women with anorexia , but also ensures that many women are going to feel uncertain about their bodies and strive for an unhealthy beauty ideal.
Even though this trend was initially to be a hoax, it ensures that the visitors of anorexia sites now can go on twitter and facebook.
The social media creates competition among influencable women and young girls who want to look better and slimmer than their friends.

This is not cool and they definitely have got to do something about it, because even though there are also campaigns where the woman can be fuller, the young girls believe things faster when their friends do.

After the ‘Selfie’, the ‘thigh gap’ and the ‘bikini bridge’ new trends will be noted and the insecure girls will take it over very soon.

links:
http://www.lindanieuws.nl/wereldwijven/devriesmies/verontrustende-nieuwe-trend-bikini-bridge/
http://www.nydailynews.com/life-style/health/bikini-bridge-started-internet-prank-real-damage-article-1.1569783

Accepting diversity

Hi!
A few weeks ago we started with the subject ‘Appearance’ at school.
Now we have to write 5 posts about appearance with the Theme Masculinity and Femininity.

Coolhunt nr. 1 – accepting diversity

Recently, there are more and more documentaries on TV and the Internet about gay men, lesbians and androgynous people.

A few years ago the Dutch soap serie ‘Goede tijden, Slechte tijden’ started with a new  character, Lucas, who is gay. A kiss between Lucas, played by Ferry Doedens, and another male character created quite a stir.
At first it was not meant to make a statement as a sequence.
This kiss apparently was still extraordinary for the viewers, in 2011.

Lucas will marry a new character, Menno Kuiper, in the sequence, next week. The first gay marriage in GTST will be a fact.

In other countries there are also many fans of ‘Goede tijden’ and executive producer, Rohan Gottschalk, thinks it’s nice that they can demonstrate that something like that a gay marriage is possible at the Dutch television.

I also read an interview with Arie Boomsma in the ‘Men’s Health’. He told that a new tv program will start, that’s called ‘Hij is een Zij’ (He is a She). In this program Arie follows six young people in their transition from male to female, or from female to male.

This programm is about imaging and reveals what it means to experience a gender transition.

The glossy ‘Linda’, recommends the documentary ‘Stephen Fry en de homo’s (Stephen Fry and the Gay’s).
The orginal title ‘Out There’, will be broadcasted on Nederland 2, at the 28th and 29th of January, at 11 pm. Or watch it here!

The Britisch comedian and actor Stephen Fry visits Uganda, the United States, Russia, Brazil and India and talks with gay men, gay haters and their victoms.

On the website of ‘NOS’, I found a documentary ‘young and gay in Russia‘.
The online magazine ‘VICE’ has been traveling through Russia to see how gay men and lesbians survive after the introduction of the anti-gay law.

Why is it cool?

Arie shows in the interview the respond of the environment.
‘sometimes it is very difficult for parents to see their daughter change physically into a boy. For the girl or boy, it’s the same from the inside.
Arie also told why the subject appeals to him: ‘This program is about the question what is femininity or masculinity? The physical part is important because there are distinct features. But it also fascinates me because it is always difficult to say. What is more typically male nowadays? ‘
Because he doesn’t know the answer, he like to make this program.

In all the documentaries and sequences they show what kind of lives these people have. It causes people to change their minds. People start to think about certain things and stand up for others.

Why has it future growth potential?
Wether or not accepting homosexuality is a very actual topic.
The Olympic Winter Games in Sotsji  causes a lot of worldwide discussion because the Russian governement of Poetin doesn’t respect the human rights.
Important political leaders refuse to visit the Winter Games.

I think that the documentaries about this topic will enhance the awareness.

Iblog – The dare devil

Hi,
I’m sorry i didn’t wrote this blogpost in English but it’s an assignment for school and it’s too long to translate in English!

Lifestyleweek 2

Vorige week verscheen op n@tschool de studiegids voor Lifestyleweek 2.
Deze lifestyleweek stond in het teken van ‘durven’ en in onze eigen grenzen verleggen.
Mijn week verliep anders dan de week van mijn medestudenten vanwege een operatie.

Dag 1 – Maandag DURF- Survival
Op maandag gingen we met nog drie andere klassen naar Sittard voor een DURF- survival. Dit kregen wij bij Ivy- Insight. In een bos was er een open veld met verschillende onderdelen. Alle klassen werden door elkaar gehusseld en in groepjes verdeeld. Ik kon helaas niet mee doen dus ik heb rondgelopen en foto’s van de groepjes gemaakt. Zo ving ik bij ieder groepje een beetje op wat ze aan het doen waren.

Ieder groepje had een begeleider die de hele dag met ze mee liep. Het was heel belangrijk om samen te werken in groepsverband. Je moest op elkaar kunnen vertrouwen.

Zo was er een onderdeel waar je op een hoogte van twee meter op een plank moest gaan staan en je achterover moest laten vallen in de armen van de anderen groepsleden. Deze stonden in 2 rijen tegenover elkaar met elkaars armen vast. Degene bovenaan telde af en bij 1 liet hij/zij zich achterover vallen en moest vertrouwen hebben dat de anderen hem of haar zouden vangen. Iedereen moest erg goed gefocusd zijn!
Ik zou dit zelf heel graag nog een keer doen, omdat ik af en toe een kluns ben en dus vooral geen vertrouwen heb in mijn eigen lichaam. Ik heb wel eens een keer in iemands armen moeten vallen toen we beiden op de grond stonden maar van zo’n hoogte is het risico ook groter. Dit zou een belangrijke ervaring voor me zijn, wanneer ik dit ooit gedaan heb.

Bij het volgende onderdeel moest je helemaal boven in een paal klimmen van ongeveer 20 meter. Je zat wel vast aan een touw, die je groepsgenoten zekerden. Ook hier moest je weer vertrouwen hebben op anderen, zij moesten ervoor zorgen dat je touw strak genoeg bleef om niet zomaar naar beneden te vallen. Als je eenmaal boven op de paal geklommen was moest je erop proberen te staan. Je kon er voor kiezen om met z’n tweeen of zelfs met z’n vieren boven op de paal te gaan staan, en een aantal waren redelijk bang dus die zijn er gelijk weer afgegaan. Je kon alleen naar beneden komen wanneer je je naar achter liet vallen en de mensen beneden lieten je dan geleidelijk naar beneden komen.
Ik heb vroeger een keer op vakantie in Frankrijk als zoiets gedaan, bij een Air- park.
Meestal heb ik de grootste moeite wanneer ik al naar boven ben geklommen en als ik dan naar beneden kijk. Dat loslaten en weer vertrouwen op anderen mensen maar ook op de touwen en materialen waaraan je vast zit, lijkt mij nog het lastigste! Ik hoop dat ik dit ooit ook nog een keertje mag doen.

Ze hadden nog een onderdeel waar je moest klimmen. Onder elkaar hingen drie balken vrij ver uit elkaar. Drie mensen werden uitgekozen die daar op moesten klimmen. Ook deze keer werden ze in een soort van harnas gehesen en aan touwen verbonden. Bij elk persoon stonden aan de andere kant van het touw drie personen, die de klimmers ondersteunden. Eerst werd gedacht dat je met z’n drieën de persoon zo omhoog kon tillen maar dat was niet het geval. Het was sowieso vrij zwaar en glad. De persoon zelf moest dus ook zelf proberen om op de balk te klimmen. Deze oefening zag ik minder zitten. Niet qua hoogte maar meer omdat je hier lenig voor moet zijn. Ondanks dat ik veel gedanst heb ben ik dat de afgelopen jaren een beetje verloren. Ik denk dat ik sowieso een poging gewaagd had en zou proberen om twee balken te halen.

Er was ook een opdracht met ‘pionnetjes’ die allemaal een eigen nummer hadden en in het gras lagen. Met de hele groep moesten ze zo snel mogelijk alle nummers in volgorde aanwijzen. Ik begreep bij deze opdracht niet precies waarom dit te maken had met durven en lef, maar het pept de teamspirit in ieder geval wel op!

Een ander onderdeel wat ook echt met teamspirit te maken had, was de opdracht met een spinnenweb. Tussen twee bomen was een web gemaakt met touwen. Iedereen moest hier doorheen maar de touwen mochten niet geraakt worden. Door het makkelijkste gat mocht maar een persoon en bij de andere gaten zo veel personen als nodig. Onderin waren de meeste gaten zo klein dat er mensen door het web getild moesten worden. Als een iemand het touw aanraakte moest iedereen weer terug naar de andere kant.
Ik zou dit wel spannend vinden omdat ik niet wil dat iedereen door mij weer opnieuw zou moeten, ik ben vrij lang, niet de lichtste en smalste, dus bij mij zou dat nog best een opgave geweest zijn. Bij het groepje waar ik aan het kijken was lukte het ook bij iedereen, ook bij lange mensen!

Een vergelijkbare oefening was de opdracht met een een autoband. Daar moest ook iedereen doorheen zonder de band aan te raken. Deze hing ook nog eens erg hoog. 3 mensen mochten wel de band aanraken. Ze moesten goed nadenken wanneer en wie ze daarvoor uitkozen. Het groepje waar ik bij aan het kijken was, was al begonnen dus ik heb geen idee hoe ze de eerste mensen erdoorheen hebben gekregen. Een meisje zat in de band, en ombeurten werd er iemand doorheen getild, het meisje wat er in zat zorgde er dus voor dat de band door de anderen niet aangeraakt werd. Voor de laatste twee werd het weer moeilijker omdat die elkaar niet op konden tillen, maar omdat naast een iemand nog niemand de band aan had geraakt konden ze er zelf doorheen. Dat bleef vrij lastig omdat de band nog redelijk hoog hing.

Dit waren de onderdelen die ik had gezien.
Ik denk zeker dat je deze dag veel lef nodig had, maar ik zou de onderdelen wel uit willen proberen! En waarschijnlijk als ik een aantal dingen gedurfd heb dat ik het als een memorabele beleving zou ervaren.

IBlog |Dag 2 LEF- dag

De 2e dag van de lifestyleweek stond in het teken van lef. Er werd een LEF- workshop gegeven door een man (Claas) van de LEF Academy.

De eerste opdracht die we moesten doen was dat er omstebeurt iemand op een stoel moest gaan staan en de rest moest een staande ovatie geven. Ik denk dat ik dacht echt raar had gevonden. Ik vind het nooit zo fijn als iedereen je aankijkt. Ik vind het trouwens niet erg om een staande ovatie te krijgen als ik iets goeds heb gedaan bijvoorbeeld, maar nu was er geen reden voor.

Vervolgens vroeg Claas ons wie vreemd eten vies vind. Ik heb hierbij niet mijn hand opgestoken. Ik sta open om nieuwe dingen uit te proberen, op Bali hadden ze veel eten wat ik nog nooit had gezien en ik vond het leuk omdat uit te proberen.
Toen werden er een aantal mensen naar voren gevraagd die ieder een snoepje kregen.
Dit moesten ze eerst in hun mond stoppen en daarna weer terug op hun hand leggen, vervolgens moesten ze er aan voelen. Daarna vroeg hij om elkaars snoepje op te eten, dus niet hun eigen snoepje maar het snoepje van degene die naast hen zat. Per persoon verschilde het wie het snoepje van de ander op at. Ik denk dat ik in deze situatie wel het snoepje van de ander op zou hebben gegeten. Maar dit zou ik niet doen bij een vreemde.

Daarna vertelde hij ons wat meer over hoe durven en lef werkt in onze hersenen. Bijvoorbeeld dat je bij iedere activiteit een instinct hebt die zegt dat het wel eens fout kan gaan, soms moet je je daar overheen zetten en uit je comfortzone treden.
Ook vertelde hij ons dat er verschillende soorten lef zijn. Je hebt fysiek, psychologisch, zakelijk, innovatief, en sociaal lef. Door middel van filmpjes en geluiden werd dit uitgelegd.

Vervolgens moest iedereen zichzelf een cijfer geven voor het lef dat diegene heeft. Ik gaf mezelf een 6. Dit omdat ik bijvoorbeeld wel van klimmen, pretparken enzovoort houd maar voor een grote zaal staan vind ik juist helemaal niks.

Er werden tweetallen gemaakt en je moest tegen elkaar vertellen wat je grootste moment van lef tonen was. Ik heb mijn reis naar Bali genoemd. Voor deze reis was ik eigenlijk nog nooit alleen ergens ver weg naartoe geweest. Nu moest ik in mijn eentje 21 uur vliegen naar de andere kant van de wereld en daar door de douane zien te komen. Op Bali mocht je namelijk niet aangeven dat je daar kwam om vrijwilligerswerk te doen, waardoor ik moest liegen en heb ik ze verteld dat ik rond ging reizen met vrienden. De vraag vervolgens van hun was waar mijn vrienden dan waren? Nou dan wordt je wel zenuwachtig en ik heb toen maar gezegd dat die al aan het rondreizen waren en dat ik bij ze aan zou sluiten. Uiteindelijk werd ik doorgelaten en toen kon ik nergens een bordje vinden waar mijn naam op stond, ik werd namelijk opgehaald door het project waar ik bij zat. Even later had ik mijn naam gevonden, een taxichauffeur bracht me naar het plaatsje waar ik verbleef. Dit was uiteindelijk nog een uur rijden, door heel druk verkeer en met niemand die ik kende. De eerste dag heb ik liggen huilen in bed omdat ik terug wilde naar Nederland, ze waarschuwen je van te voren al voor de cultuurshock dus ik heb uiteindelijk wel doorgezet. Na een halve week wilde ik er niet meer weg en had ik spijt dat ik niet voor een langere tijd had geboekt.

Vervolgens gingen we weer naar buiten om een van de opdrachten te doen die een aantal op maandag ook al hadden gedaan. Buiten stond er een stoel op een tafel, hier moest iemand op gaan staan en zich achterover laten vallen in de handen van de anderen. Nu was de grond geen zand en gras meer maar van steen.

Weer terug binnen moesten we allemaal onze schoenen en sokken uit trekken. We hadden al foto’s gezien van andere klassen dus we wisten dat we met blote voeten buiten moesten lopen. Ik heb vrij snel mijn schoenen en sokken uitgedaan. Dit voelde niet heel fijn maar ik dacht ik heb nog niets echt aan iets fysieks mee kunnen doen dus nu doe ik het gewoon. Een aantal wilde niet of hield zijn sokken aan. Buiten was het iets van 5 graden, het leek echt alsof je over hete kolen liep of dat je je voeten in de vriezer stak. Ik vond dat hier niet heel veel lef voor nodig was. Wel een beetje doorzettingsvermogen. En misschien hebben sommige er wel lef voor nodig omdat ze niet graag hun blote voeten laten zien. Achteraf hebben we dit ook besproken. Er werden redenen gegeven waarom iemand wel drie rondjes liep en waarom een ander dit niet deed.

Daarna was er een opdracht waar je een pijl tegen je keel aan moest houden deze pijl zetten je tegen een plankje aan. Dan moest je een stap naar voren zetten om de pijl te laten breken. Dit wilde ik graag doen om toch nog echt iets te kunnen doen. Ik had vooraf bij mezelf gedacht dat ik het echt 10 keer opnieuw zou proberen voordat ik echt een grote stap durfde te zetten. Maar op het moment dat ik daar stond had ik het al bij 2 anderen gezien dus ik dacht dit kan niet misgaan. Ik heb daarom gelijk de stap gezet en hij brak gelukkig meteen! Je voelt het het daarna nog wel een tijdje in je keel. Ik was blij dat ik het gedaan had.

Het middelste plaatje was de opdracht met de pijl, er was helaas geen foto gemaakt bij mij.

Iblog |Dag 3 – Urban Survival (donderdag)

ook de laatste 2 dagen verliepen bij mij een beetje anders dan bij de rest.

In de studiegids was er al te lezen dat iedereen verdeeld werd in groepjes met studenten uit verschillende klassen. Deze werden naar verschillende steden in nederland gestuurd.
Op donderdagochtend moesten ze in de ochtend de stad verkennen en opdrachten bedenken voor een andere groep, die de stad de volgende dag zouden bezoeken. Omdat deze week in het thema stond van durven moest iedere opdracht te maken hebben met lef tonen.

Ik zelf ben niet mee geweest naar de steden. Mijn opdracht was om in het ‘crisiscentrum’ te helpen. Dit hield in dat de leraren (dit waren er twee) van alle groepjes opdrachten ontvingen die beoordeeld moesten worden. Ik mocht er ook en aantal bekijken en beoordelen die daarna weer teruggestuurd werden naar een van de twee leraren. Zij lazen ze dan nog even snel door om te kijken of ik een goede feedback gaf. Hierbij moest ik goed opletten dat de opdrachten betaalbaar en uitvoerbaar waren en of ze met lef te maken hadden.
Het kan bijvoorbeeld zijn dat de winkels waar de opdrachten afgegeven worden niet de hele dag open zijn, of er zijn te veel kosten verbonden aan de opdrachten. Ten slotte zijn het allemaal studenten die het liefst zo min mogelijk geld uitgeven aan school.

Rond 12 uur kwamen de eerste opdrachten en om 1 uur stonden de mailboxen vol met mailtjes van groepjes. Ik kwam er achter dat het nog best veel werk is om binnen 2 uur alle groepjes te antwoorden. Vooral omdat ze na de feedback hun opdrachten weer aan moesten passen en die moesten vervolgens ook weer nagekeken worden. Ondertussen wisselden we ook opdrachten uit, soms vroeg iemand zich af of de opdracht die een groepje had bedacht wel genoeg met lef te maken had of iemand had een andere vraag.
Maar ook lieten we elkaar weten als er een leuke opdracht voorbij kwam. Ik vond het ook grappig dat er onbewust veel groepjes dezelfde opdrachten bedachten. Sommige opdrachten kwamen mij ook bekend voor omdat dit vaak dingen zijn die met kamp of bijvoorbeeld kennismakingsspelletjes worden gedaan.

De opdrachten die bij mij binnen kwamen verschilden best nog met elkaar. Af en toe had ik ook mijn twijfels of de opdrachten wel echt met lef te maken hadden.
Hieronder noem ik een aantal opdrachten die voorbij kwamen:

– Doe met je groepje de Harlem Shake. Het groepje had als doel om plezier te hebben en om het gevoel van schaamte los te laten.
Is dit voor mij lef?
Ik denk dat ik dit in mijn eentje niet zo snel gedaan zou hebben, en ik twijfel ook of ik dit in het groepsverband zou doen. Het wordt dan al wel gemakkelijker omdat je niet alleen voor gek staat. Maar voor mij zou dit wel een grote uitdaging zijn omdat ik liever niet bekeken wil worden door mensen.

– Het ruilspel. Dit kwam ik bij verschillende groepjes tegen. Hierbij moet het groepje beginnen met een klein voorwerp en steeds doorruilen om uiteindelijk een voorwerp te hebben die een veel grotere waarde heeft dan het product waarmee je was begonnen. Voor mij zou hier niet zoveel lef voor nodig zijn. Dit spel heb ik vroeger vaak moeten doen. Ik denk ook dat de mensen aan wie je het vraagt het spel herkennen en ze kunnen natuurlijk wel nee zeggen maar dan zoek je gewoon weer verder. Als iemand vrij bot tegen je doet, is het voor de volgende keer wel moeilijker maar dat heb ik bij dit spel nog nooit gehad.

– Met een oud stel koffie drinken en meer te weten komen over deze personen. Het groepje had als doel dat je stil moet staan bij ouderen die vaak eenzaam zijn en er moest geprobeerd worden om deze mensen een leuke middag te bezorgen. Volgens hen was er lef voor nodig omdat er zomaar mensen aangesproken moesten worden. Hier heb ik denk ik ook minder moeite mee. De ouderen zullen sneller ja zeggen dan bijvoorbeeld zakenmannen. Ze zullen ook enthousiaster worden wanneer ze weten dat jongeren interessen in hen tonen.

– Geblinddoekt door de kalverstraat lopen. Hierbij moet je vertrouwen hebben in je groepsgenoten. Ik zou dit een klein beetje eng vinden omdat je niet weet waar je loopt. Omdat het zo’n drukke straat is bots je ook sneller tegen mensen op. Het ligt er ook aan de bestrating van de weg, maar ik vertrouw er op dat je groepsgenoten wel gewoon goede aanwijzingen zouden geven.

– Complimentjes uitdelen. Hierbij heb ik wel wat meer lef voor nodig. Ik denk wel dat naarmate de dag vordert en ik heb kunnen zien hoe mijn groepsgenoten het hebben gedaan, het mij gemakkelijker af zou gaan. Maar om de eerste stap te zetten vind ik moeilijk. Op dat moment moet ik goed bij mezelf afvragen op wie stap ik af en wat voor reactie kunnen ze geven?. De meesten zullen verbaast opkijken maar dan ook gewoon weer doorlopen.

– Duiven voeren. Op de dam in Amsterdam moesten er duiven gevoerd worden. Dit vind ik waarschijnlijk wel eng. Dit omdat duiven onverwachtse bewegingen maken en scherpe snavels hebben waarmee ze je kunnen pikken. Uiteindelijk zou ik het wel gedaan hebben. Toen ik op Bali was ben ik namelijk ook naar een ‘Monkey Forest’ geweest. Daar konden de apen zomaar op je klimmen.

– Handmassage geven aan een willekeurige klant. Ik denk dat ik hierbij niet veel lef voor nodig zou hebben. Iedere treinrit krijg je net zo veel bacterieën op je handen en op Bali al helemaal, het is een kwestie van je handen erna schoonmaken.

– Geblinddoekt eten proeven. Dit vind ik denk ik ook niet eng, ze zullen je echt geen eten voeren wat gevaarlijk voor je is. Wel is er natuurlijk de mogelijkheid dat ze bijvoorbeeld een hete peper in je mond stoppen maar bij deze opdrachten moesten ze naar een snoepwinkel of een kaaszaak dus daar zal dat niet het geval geweest zijn.

– Free hugs. Als doel had het groepje dat je intimiteit moest tonen aan mensen die je niet kent zodat je uit je comfortzone stapt. Dit vergt voor mij wel lef. Dat er mensen op straat vragen aan je stellen is vaak herkenbaar maar dat iemand die je niet kent je opeens gaat knuffelen is vrij onverwachts. Ik heb dat nog nooit meegemaakt en zou dus ook niet weten hoe de mensen die je knuffelt reageren.

– Levende etalage. het doel: jezelf blootgeven aan publiek. In mijn eentje zou ik dit niet zo snel doen maar in groepsverband kun je het denk ik leuk maken. Mensen zullen je wel aanstaren dus ik moet me wel fijn voelen in de kleding die ik draag.

– Uitbeelden. Hierbij val je op in een grote groep, je staat in de picture. Dit vind ik vrij lastig. Ik sta liever niet zo in de picture en vaak weet ik dan even niet meer wat ik moet doen.

Er zijn dus een aantal dingen waar ik waarschijnlijk moeite mee zou krijgen maar bij een deel ook weer niet.
Donderdag ben ik wel uitgedaagd, omdat ik een goede feedback moest geven op de groepjes. Ook al zitten er mensen bij die ik ken, ik moet toch eerlijk beoordelen en kijken of het echt met lef te maken heeft.
Ook had ik als opdracht om een facebookbericht op te stellen. Dus in het kort de highlights van de dag benoemen. Dit was wel even een omschakeling omdat ik nu vooral bezig ben geweest met mijn eigen reflectie en ervaringen, nu moest ik ineens vanuit een grote groep spreken. Als feedback kreeg ik dat ik nu nog te serieus heb geschreven en wat enthousiaster moest zijn, iets minder formeel dus.
Ondanks dat ik het erg jammer vond dat ik niet gewoon mee kon lopen met de groepjes heb ik toch veel geleerd. Ik heb eens mogen zien hoe het vanaf de andere kant er aan toe gaat. En dat het werk achter de schermen af en toe ook niet onderschat moet worden.